Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Ο Άγιος Γεώργιος της Φαλάνδρας

Ο Άγιος Γεώργιος της Φαλάνδρας υπήρξε καθολικό ομώνυμου ορθόδοξου μοναστηριού της όψιμης βενετοκρατίας (16ος αιώνας), το οποίο λειτούργησε κανονικά μέχρι διάλυσή του το 1821.
Βρίσκεται στην δυτική πλευρά του λόφου του μινωικού ανακτόρου της Φαιστού.
Τα ερείπια του φρουριακού κτιριακού συγκροτήματος γύρω από τον ναό σώζονταν μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Το τοπωνύμιο "Φαλάνδρα" ή "Φλάνδρα" θεωρείται παραφθορά της λέξης "Φιλάνδα" (Filanda=κλωστήριο) και παραπέμπει σε μεταξοκαλλιεργητική δραστηριότητα των μοναχών.
Πιθανολογείται πως στη θέση αυτή ήταν ο Μέλικας όπου ο Όσιος Κυρ-Γιάννης ο Ξένος είχε ανεγείρει κατά το β' μισό του 10ου αιώνα τη μονή του Αγίου Γεωργίου του Δούβρικα.
Ο μεγάλων διαστάσεων καμαροσκέπαστος ναός με τα λιγοστά και απλά ανοίγματα και το ενδιαφέρον αναγεννησιακό τέμπλο εσωτερικά, είχε αρχικά σχεδιαστεί ως δίκλιτος. Το βραχύτερο βόρειο κλίτος της Θεοτόκου δεν ολοκληρώθηκε ποτέ ενώ το συνεχώμενο στο δυτικό του τμήμα πυργόσχημο κωδωνοστάσιο μετατράπηκε σε διώροφο πύργο. Αυτός ήταν ο λόγος που σχεδόν αμέσως ταυτίστηκαν τα δύο ανισομεγέθη τόξα επικοινωνίας των δύο κλιτών.
Τάφοι σημαινόντων προσώπων της ενετοκρατίας αποκαλύφθηκαν εντός και εκτός του μνημείου.

Η ανατολική όψη. Φαίνεται καθαρά το δεύτερο κλίτος που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ



Η ανατολική όψη

Η νότια είσοδος

Η νότια όψη

Η δυτική είσοδος. Διακρίνεται αρχαιότερο αρχιτεκτονικό μέλος



Creative Commons License 
Η παραπάνω φωτογραφία χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.