Ο μεγάλος έλληνας στοχαστής γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1883 το Ηράκλειο Κρήτης, σε ένα σπίτι στο κέντρο της πόλης, στη οδό Σελίνου, μετέπειτα και μέχρι σήμερα οδό Νίκου Καζαντζάκη.
Πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957, ημέρα Σάββατο και ώρα 10.20 το βράδυ στο Φράϊμπουργκ της Γερμανίας.
Η γή της Κρήτης δέχτηκε τη σωρό του στις 5 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Ο τάφος του Νίκου Καζαντζάκη βρίσκεται μέχρι σήμερα στον φρούριο Μαρτινέγκο των Ενετικών τειχών του Ηρακλείου.
Δύο χρόνια αργότερα, στις 10 Ιανουαρίου του 1960 στον κινηματογράφο "Ντορέ" του Ηρακλείου, έγινε το πρώτο φιλολογικό μνημόσυνο για τον Νίκο Καζαντζάκη.
Οργανώθηκε από νέους ανθρώπους της πόλης σαν ο ελάχιστος φόρος τιμής για τον άνθρωπο που έκανε γνωστή την Κρήτη στα πέρατα του κόσμου.
Η επιτροπή του συνεδρίου.
Ρίγη προκαλεί η ανάγνωση ονομάτων όπως των Λευτέρη Αλεξίου, Στ. Γιαμαλάκη, Αθηναγορά Μυκωνιάτη, Μενέλαου Παρλαμά, Κωστή Φραγκούλη, Νικόλαου Σταυρινίδη αλλά και του δασκάλου μου στην Ε.Φ.Ε.Κ. Μιχάλη Νικηφοράκη!
 |
| Το πρόγραμμα της εκδήλωσης |
Το 1961 ο δήμος Ηρακλείου κυκλοφόρησε σε 3000 αντίτυπα ένα αναμνηστικό λεύκωμα, με τα πρακτικά του μνημοσύνου, απ' όπου και οι φωτογραφίες που δημοσίευσα παραπάνω.
 |
| Το εξώφυλλο της έκδοσης |
Για το τέλος κράτησα μια εικόνα που εμένα προσωπικά με συγκινεί.
Είναι από το εξώφυλλο του περιοδικού "Οδός Πανός", τεύχος 127 Ιανουαρίου-Μαρτίου 2007.
Νοιώθω πως η Ελλάδα δεν φέρθηκε με τον καλύτερο τρόπο σε ένα από τα πιο ξεχωριστά παιδιά της. Κάποιοι φοβήθηκαν να μην τους κάψει η φωτιά του Νίκου Καζαντζάκη και χρησιμοποίησαν διάφορα επίθετα και προσωνύμια για να τον χαρακτηρήσουν.
Ευτυχώς το έργο που άφησε πίσω του είναι αρκετό για να σχηματίσουμε οι σύγχρονοί του τη δική μας άποψη για το ποιός ήταν πραγματικά ο μεγάλος αυτός Κρητικός.
Σ' ευχαριστώ Δάσκαλε...
