Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Athens. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Athens. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 28 Μαΐου 2018

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών....

 

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι ένα στολίδι όχι μόνο για την Αθήνα αλλά και για όλη την Ελλάδα.
Βρίσκεται δύο βήματα από την Ομόνοια, δίπλα ακριβώς από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Κατασκευάστηκε το 1866 σε οικόπεδο που παραχώρησε η Ελένη Τοσίτσα με σκοπό να στεγάσει όλα τα αρχαιολογικά ευρήματα του Κεντρικού Αρχαιολογικού Μουσείου που ιδρύθηκε το 1834 και στεγαζόταν προσωρινά στο ναό του Ηφαίστου, το λεγόμενο Θησείο.
Η αρχαιολογική συλλογή του μουσείου εμπλουτιζόταν συνεχώς μέχρι το 1925 που αποφασίστηκε η επέκτασή του. Δυστυχώς αν και το νέο τμήμα του κτιρίου ήταν έτοιμο το 1939, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ανάγκασε τους ανθρώπους του μουσείου να μην προχωρήσουν σε νέες εκθέσεις αρχαιοτήτων.
Αντίθετα, στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τα πολύτιμα ευρύματα από τους εισβολείς, πραγματοποίησαν μεγάλης κλίμακας εργασίες απόκρυψης κατά τις οποίες όλα τα χρυσά και πολύτιμα αντικείμενα εγκιβωτήστηκαν και κρύφτηκαν στα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Ελλάδας. Παράλληλα, τα περισσότερα  γλυπτά και αγγεία αποκρύφθησαν στα υπόγεια του μουσείου ενώ ειδικά τα χάλκινα εγκιβωτήστηκαν με ειδική μνεία για την μόνωσή τους από την υγρασία.
Για την απόκρυψη των μεγάλων μαρμάρινων αγαλμάτων ανοίχτηκαν μεγάλοι λάκκοι στους εκθεσιακούς χώρους του κτιρίου ενώ όλα τα υπόγεια της νέας πτέρυγαν γέμισαν με τόνους άμμου για να καλύψουν τα αρχαία που τοποθετήθηκαν εκεί.
Η αποκατάσταση των ευρυμάτων και του κτιρίου ξεκίνησαν το 1946, με την πρώτη προσωρινή έκθεση να εγκαινιάζεται το 1950. 
Η τελευταία ανακαίνιση του κτιρίου πραγματοποιήθηκε από το 2003 έως το 2005 με αφορμή την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από τον σεισμό του 1999.

Έχω την εντύπωση πως, τουλάχιστον για τους ανθρώπους της ηλικίας μου, το Εθνικό Αρχαιολογικό ζει κάτω από την σκια της Ακρόπολης των Αθηνών και του Μουσείου της καθώς είναι αρκετοί, κυρίως οι επισκέπτες της πόλης, που δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή του!
Είναι χαρακτηριστικό δε το παράπονο που μου εξέφρασαν οι φύλακες του μουσείου πως, ακόμα και οι κάτοικοι της Αθήνας αγνοούν την πολυτιμότητα της ύπαρξής του και δεν το επισκέπτονται ποτέ, σε αντίθεση με τους επισκέπτες που έρχονται από χώρες του εξωτερικού και έρχονται στον χώρο προετοιμασμένοι για τα εκθέματα που θα συναντήσουν.
Και είναι πραγματικά τόσο πολύτιμοι και σπάνιοι οι θησαυροί που υπάρχουν στους του μουσείου!
Τί να πρωτοσκεφτώ;
Την Κυκλαδίτικη συλλογή;
Την συλλογή από τις Μυκήνες;
Την συλλογή από την Πύλο;
Τη συλλογή των αγγείων;
Την αίθουσα για το Ακρωτήρι της Σαντορίνης;
Τα αγάλματα και τις επιτύμβιες στήλες;
Την Αιγυπτική συλλογή;
Την συλλογή από το ναυάγιο των Αντικυθήρων;
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο είναι αχανές, χρειάζεται πάνώ από τρεις ώρες για να το επισκεφθεί κάποιος και να νοιώσει πως το έχει δει ολόκληρο.
Υπάρχουν κάποια εκθέματα που ξεχωρίζουν όπως, ο "Έφηβος των Αντκυθήρων", ο "Αναβάτης του Αρτεμισίου", ο περίφημος "Μηχανισμός των Αντικυθήρων", το "Προσωπείο του Αγαμέμνονα", όμως αξίζει κανείς να δαπανήσει τον χρόνο που απαιτείται προκειμένου να δει όλο τον χώρο, να θαυμάσει τα μοναδικά εκθέματα ένα προς ένα.
Είναι από τις επισκέψεις που μένουν χαραγμένες στο μυαλό για μια ζωή!






Το φερόμενο ώς νεκρικό προσωπείο του Αγαμέμνονα
 

Χρυσά κύπελα από την Πύλο.
Ο αναβάτης του Αρτεμισίου
 


Η συλλογή των αγγείων είναι εντωποσιακή!
 


Από την συλλογή της Σαντορίνης. Υπολείμματα σπόρων
Από την συλλογή της Σαντορίνης. Λάβα που σμιλεύτηκε από το εσωτερικό καλαθιού και αγκάθια από αχινούς!

Ο έφηβος των Αντικυθήρων με το εντυπωσιακό βλέμμα.
 

Και κάτι από τον "Κήπο με τα αγάλματα"!!
 \







Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων σε μια πραγματικά εντυπωσιακή αίθουσα
 


Πορτραίτα Φαγιούμ από την Αιγυπτιακή συλλογή
 


Creative Commons License
Οι παραπάνω φωτογραφίες χορηγούνται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.

Παρασκευή 25 Μαΐου 2018

"Εδώ Πολυτεχνείο..."


Το περασμένο Σάββατο, εκπλήρωσα ένα παιδικό μου όνειρο.
Στάθηκα έστω και για λίγες στιγμές εμπρός από την είσοδο ενός από τα πιο ιστορικά κτίρια της Ελλάδας, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου...
Στάθηκα για λίγο μπρος από την καγκελόπορτα που έριξε το άρμα μάχης τη βραδυά της 17η Νοεμβρίου του 1973.
Είδα με τα μάτια μου τις κολώνες που οι φοιτητές κρέμονταν σαν τα σταφύλια μπρος στα όπλα του καθεστώτος και δεν δείλιασαν, δεν έσκυψαν το κεφάλι, έμειναν εκεί μέχρι το τέλος...
Και άλλαξαν την ιστορία αυτού του τόπου, τον έβγαλαν από τον γύψο...

Ξέρω, κάποιοι θα πουν πως η γενιά του Πολυτεχνείου πρόδωσε τα ιδανικά της.
Πως όσοι επαναστάτησαν εκείνο τον Νοέμβρη συμβιβάστηκαν, έγιναν οι ίδιοι "καθεστώς" και φτάσαμε στις μέρες μας να θεωρούμε το Πολυτεχνείο σαν την αρχή του τέλους για τη χώρα, σαν τη αφετηρία της διαδρομής που οδήγησε σε όσα ζούμε σήμερα και έχουν φέρει τη χώρα πέρα από τα πρόθυρα της καταστροφής.
Δύσκολα θα διαφωνήσω, όμως, ποιά γενιά δεν έχει τις παθογένειές της;
Η γενιά του "ΟΧΙ" δεν ήταν εκείνη που έφερε τον εμφύλιο, τις εξορίες και το παρακράτος του 50 και του 60;

Το νόημα του Πολυτεχνείου, της ανάτασης μπρος στην απολυταρχία, δεν μπορεί να εκλείψει ούτε να σπηλωθεί από τίποτα και κανέναν.
Το Πολυτεχνείο δεν ήταν μόνο οι άνθρωποι, ήταν η φλόγα της νιότης που αντιστάθηκε, που είχε το θάρρος και το θράσος να κάνει ό,τι δεν έκανε κανείς άλλος μέσα στην επταετία.
Ήταν τα παιδιά που μάτωσαν και δεν έγιναν ποτέ γνωστά γιατί δεν έγιναν πολιτικοί "άρχοντες" στην μεταπολίτευση.

Είναι αυτά τα παιδιά με το λυπημένο βλέμμα που έδωσαν πνοή στην προτομή του φοιτητή λίγα μέτρα από την είσοδο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων...







Creative Commons License
Οι παραπάνω φωτογραφίες χορηγούνται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.